De geboorte van een moeder

11 jaar geleden is het al weer geleden dat je te wereld kwam en mij een moeder maakte.
En vanaf die dag heb ik er alles aan gedaan om je te beschermen en je een mooi leven zonder zorgen te geven.
Maar dat is natuurlijk onmogelijk er zijn altijd dingen waar we geen grip op hebben.
We hebben samen heel veel mooie momenten gekend maar ook hele zware momenten.
De eerste anderhalf jaar waren we nog samen met je bio "vader"  alhoewel vader zo kunnen we hem helaas niet noemen want ik ken geen vader die zijn kind zo hard in de steek laat!
Maar we hebben het gered met z'n 2e , en met elke dag die voorbij gaat worden we sterker!
In de jaren die volgden heb je toch wel een aantal personen zien komen en gaan die ons toch wel flink gekwetst hebben en helaas kon ik ook niet in de toekomst kijken om zien dat dit niet ging werken, en waardoor jij ook vaak gekwetst was omdat je toch wel een band kreeg met sommige mensen die je vervolgens nooit meer zag.
En ja dat was wat moeilijk te begrijpen voor je maar vergeet nooit dat ik je altijd boven alles heb gezet daardoor heb ik ook moeilijke keuzes moeten maken.
Dat je 5 jaar was kwam Jim opnieuw in ons leven, wat bloeide je op.
Je trok zoveel naar hem toe dat ik er soms wel bang van werd, waarom...  nou ja je weet nooit hoe iets gaat lopen, wat als Jim en mama het toch niet voor elkaar zouden wezen? Ja dan had je weer gekwetst geweest
Maar papa (zoals je hem eigenlijk begon te noemen) en mama bleven samen, en begonnen toch wel wat op te bouwen.
Op de dag voor je 7e verjaardag zag je dat mama werd opgehaald met de ambulance wat keek je angstig je had geen idee wat er ging gebeuren.
Ik probeerde je nog wel gerust te stellen maar ja dat lukt je eigenlijk niet als je moeder wordt afgevoerd met de ambulance.
De volgende dag ging papa met jou trakteren op school, om daarna meteen weg te gaan naar het ziekenhuis.
Want daar was mama met je zusje Veerle die die dag er voor geboren was.
Wat was je trots je was eindelijk een grote zus ♥
Dit was ook het jaar dat jij je sport gezond had, je begon bij AquaWaarD te zwemmen.
Je begon met zwemplan en al snel kwam je naar me toe, mama mag ik ook een keer waterpolo trainen proberen dat lijkt me zo leuk.
En daar ging je dan als jongste stoer mee te trainen met de toch al wat grotere.
Wat vond je het leuk, het seizoen er op ging je ook met de wedstrijden mee doen.
En toen kwam je weer mama mag ik ook wedstrijdzwemmen, nou daar moesten we wel even over na denken, want ja dat is best veel.
Maar je heb ons weten over te halen, en wat zijn we trots op je hoe goed je het doet, en hoe fijn je het heb bij de vereniging nooit hoeven we te zeggen Zoë  je moet trainen want je houd het zelf bij en gaat altijd met plezier de heen.
Dat je 9 was toen was het plaatje compleet voor je, papa en mama gingen trouwen, wat keek je daar naar uit en wat was je trots om de ringen bij je te dragen :-D
In dit zelfde jaar kreeg mama ook een telefoontje op dr werk dat je naar het ziekenhuis ging met oma want je had je arm gebroken, mama was helemaal van streek maar jij zei aan de telefoon oo mama maakt niet uit hoor de pijn valt wel mee en nu mag ik een mooie kleur gips uitzoeken, wat ben je toch ook een sterke meid ♡
En wat had je dat zelfde jaar nog een verrassing... mama was zwanger
Maar deze tijd ging opa (mama dr opa) ook snel achteruit.
Wat had je het zwaar maar toch hield je je sterk tegenover opa je liet niet zien dat het je pijn deed om hem zo te zien.
Dat kwam er pas uit als we naar huis gingen.
En daar was je 10e verjaardag al weer, helaas kon opa er niet bij zijn, hij werd te zwak.
En op 24 mei is hij overleden, wat was je een steun voor mama.
En nu kon je ook wel zien hoe leven en dood zich opvolgen want anderhalve week later...
Op 12 juni is je broertje Dean geboren.
En ondanks dat je broertje net geboren was had mama toch tegen papa gezegd dat jullie op kamp moesten gaan, omdat jullie ding is en ik dat heel belangrijk vind dat jullie dat stukken samen hebben..
In juli kon je weer een kunstje voor de 2e x je arm gebroken, dus op naar het ziekenhuis
En nu ben je vandaag al weer 11 geworden, het gaat zo snel allemaal.
Ik kan je soms eigenlijk niet helemaal meer bijhouden, maar dat zal wel bij het "puberen" horen :-$
We zullen nog vele leuke dingen samen meemaken, maar we zullen ook nog vaak botsen.
Maar dat hoort er allemaal een beetje bij.
En je zal altijd met toppertje blijven ik hou van je kanjer
Gefeliciteerd met je verjaardag

Kus mama

Een nieuwe fase voor m'n kleine meid

Vandaag is het het al weer 4 jaar geleden dat ik me kleine / achteraf grote meid in me armen kon nemen.
En wat heeft ze toch al veel meegemaakt in dr korte leventje.
Meteen na de geboorte werd ze al apart gelegd op de warmte kamer zodat ze haar in de gate  konden houden, want ja ze was groot dus kon dat op suikerziekte wijzen.Dus werd ze om de zoveel uur geprikt naar dr waarden gedurende 3 dagen.
Maar daarna kon het echte genieten beginnen ♥
Ze was net een jaar dat ze lekker aan het stappen was en besloot een tasje van de tafel te trekken.
Gevolg vogelhuisje geklopt bloeden als een rund dus snel naar de huisarts gegaan en ja dat werd dus plakken.
Dat ze 2 was kreeg ze een feestje van papa en mama want ja het ging eindelijk gebeuren papa en mama gingen trouwen ♡ dus kregen Veerle  en Zoë  een mooie jurk aan en mochten ze de ringen geven.
Maar helaas zijn er ook minder leuke dingen gebeurt ...
Je heb een lang ziektebed van opa (mama dr opa) meegemaakt.
En wat had je er moeite mee, nu bleek helemaal wat wij eigenlijk al wisten dat je zo'n gevoelig meisje bent.
Hoe meer opa achteruit ging en hoe minder opa op opa ging lijken hoe meer afstand je nam.
Maar wat was je stoer dat opa was heen gegaan... je wist niet hoe snel je naar opa heen moest om bij hem te zijn.
En daar zijn we al weer bijna een jaar verder en nu heb je afscheid genomen van de peuterspeelzaal
Wat heb je daar veel geleerd meis je ging 4 dagdelen per week heen en wat ging je met reuze sprongen vooruit.
Vanuit het niet praten 1,5 jaar geleden tot nu dat je lekker aan het zingen bent, de oren van onze kop praat ;-)
Wat heb je er hard aan gewerkt.
En nu nu ben je vandaag gewoon al weer 4 jaar geworden, en begin je steeds meer de wereld te verkennen.
Mama is eigenlijk nog niet zover , maar ik zal toch moeten loslaten heet dat, en ondanks dat ik het al eerder heb moeten doen zal het er niet makkelijker op worden denk ik.
Maar ik zal toch moeten.
Morgen gaan we voor een volgende mijlpaal in je leventje... nadat je al een aantal x heb mogen oefenen op de basisschool gaat het morgen echt gebeuren dan zit je echt op de basisschool, dan kun je de school en kinderen echt gaan leren kennen.
En mama mama kijkt vanaf de zijlijn toe hoe je alles gaat ontdekken.
Lieve Veerle van harte gefeliciteerd met je verjaardag kanjer♥